Canada's nationale mannenelftal lijkt goed voorzien te zijn op de backposities, met Alphonso Davies en Alistair Johnston die de toon blijven zetten links en rechts. Maar naarmate het programma zich opmaakt voor de volgende cyclus, is het beeld achter hen nog in ontwikkeling en zijn de invallerrollen nog steeds open voor inname.
Davies is nog steeds de duidelijke nummer 1-optie links. Of hij nu als traditionele back wordt ingezet of hogerop wordt geduwd afhankelijk van het wedstrijdplan, zijn snelheid en vermogen om het team vooruit te stuwen maken hem een game-changer. Wanneer hij beschikbaar is, veranderen Canada's formatie en dreigingsniveau snel, en worden tegenstanders gedwongen zich aan te passen.
Rechts, Johnston heeft de positie tot de zijne gemaakt. Hij is een van de meest betrouwbare spelers in de selectie geworden, geeft Canada energie op en neer langs de flank en biedt stabiele verdediging in grote momenten. Zijn consistente prestaties hebben geholpen die zijde te consolideren, en hij blijft de eerste keuze wanneer de sterkste groep beschikbaar is.
Wat onthuld is, is dat hoewel de basisspelers duidelijk zijn, de dieptelijst dat niet is. Canada heeft opties, maar er is nog geen vaste volgorde achter Davies en Johnston, en dat zorgt voor echte concurrentie om speeltijd wanneer wissels nodig zijn of blessures toeslaan.
Die onzekerheid is niet per se een probleem, maar het betekent wel dat de komende trainingsstages en wedstrijden extra gewicht in de schaal leggen voor de spelers die een plek proberen op te eisen. Canada wil dekking die kan invallen zonder dat het niveau daalt, vooral gezien de eisen van de internationale speelperiodes en het belang van het opbouwen van een diepere selectie.
Voor nu is de boodschap eenvoudig: Canada is sterk aan de top van de backgroep, met Davies en Johnston Davies en Johnston.
