Het Marokkaanse nationale teamkamp leeft sinds de AFCON-tegenslag in een ander ritme, waarbij meer vragen worden gesteld over wat er binnenin het “leeuwenhol’ gebeurt en of de oude ”familie“-geest er nog steeds is.
In de dagen na de teleurstelling zijn tekenen van spanning begonnen op te duiken, niet via officiële verklaringen, maar door de manier waarop sommige spelers met elkaar omgaan, de stilte van anderen en de algehele sfeer rond de groep.
Het team werd lange tijd gezien als een hechte eenheid, vooral na de sterke prestatie die spelers en staf samenbracht onder één identiteit. Maar de recente misstap heeft de discussies over leiderschap, communicatie en hoe beslissingen achter de schermen worden genomen, heropend.
Wat duidelijk is, is dat de tegenslag niet eindigde met het eindsignaal. Het heeft zich voortgezet binnen het kamp, waar de balans tussen discipline en harmonie nu moeilijker lijkt te handhaven.
Voor supporters gaat de zorg niet alleen over resultaten, maar ook over of Marokko snel dezelfde eenheid kan herstellen die het team door eerdere uitdagingen hielp, en verder kan gaan zonder interne wrijving.
