Het pad van Folarin Balogun om een van de belangrijkste aanvallers van het USMNT te worden, heeft niet het gebruikelijke script gevolgd, maar mensen om hem heen hebben altijd gevoeld dat hij gemaakt was voor het grootste podium. Nu hij bij Monaco speelt en zich opmaakt voor een nieuwe grote internationale test, komt de 22-jarige spits steeds dichter bij het WK-moment dat “altijd op zijn radar heeft gestaan”.
Balogun is geboren in New York City maar groeide op in Engeland, waar hij door de jeugdopleiding van Arsenal kwam en zijn vroege reputatie opbouwde als een meedogenloze afmaker. Zelfs toen zagen trainers een spits die comfortabel omging met druk, iemand die verantwoordelijkheid wilde en in grote momenten om de bal vroeg. Dat geloof groeide alleen maar naarmate zijn carrière vaart kreeg.
Zijn doorbraakseizoen kwam tijdens zijn uitleenbeurt aan Reims, waar hij vrijelijk scoorde in Ligue 1 en liet zien dat hij de spits kon vormen tegen verdedigers van topniveau. Deze stap zette hem op de kaart in heel Europa en maakte zijn internationale toekomst een belangrijk gespreksonderwerp, waarbij zowel de Verenigde Staten als Engeland zijn volgende stap op de voet volgden.
Balogun koos uiteindelijk voor de Verenigde Staten, verbond zich aan het USMNT en werd snel een belangrijke optie in de aanval. Dichtbij de selectie omschreven men hem als een speler die meteen zijn plek vond, gedreven door een duidelijk doel om zijn stempel te drukken op het hoogste niveau. Balogun heeft sindsdien duidelijk gemaakt dat hij niet in de selectie zit om slechts het aantal op te vullen.
Die ambitie volgde hem naar het volgende hoofdstuk in zijn clubcarrière. Na Arsenal te hebben verlaten, sloot Balogun zich aan bij Monaco, een stap die hem een platform gaf in Ligue 1 en Europese competities, en een nieuwe kans om zijn alround spel te ontwikkelen. Bij Monaco heeft hij zich verder ontwikkeld als een moderne nummer 9, waarbij hij scherpe bewegingen in het zestienmetergebied combineert met het loopvermogen dat nodig is om de druk voorin te leiden.
Wat altijd opvallend is geweest, is hoe Balogun spreekt over het grote podium. Het WK is voor hem geen verre droom, maar een doel waar hij al jaren over nadenkt. Kenners van zijn verhaal zeggen dat die mentaliteit hem heeft gevormd, van het voetbal in de jeugdopleiding tot zijn opmars in Frankrijk en op het internationale toneel met het USMNT.
Nu de Verenigde Staten momentum en duidelijkheid in de aanval proberen op te bouwen, begint Balogun aan deze periode wetende dat er verwachtingen aan hem verbonden zijn. Voor een spits die altijd hoog heeft gemikt, voelt dit als het soort moment waar hij al die tijd op heeft voorbereid.
