Marokko voorkwam een late tegenslag en ontsnapte aan wat velen beschouwden als een “Tunesië-scenario” na een dramatisch einde tegen Tanzania, met controverse rond een mogelijke penalty in de laatste seconden.
De slotmomenten brachten het grootste gespreksonderwerp van de wedstrijd, aangezien Tanzania sterk om een penalty vroeg, in de overtuiging dat ze vlak voor het einde een penalty hadden moeten krijgen.
Marokko hield echter stand tot het laatste fluitsignaal om de schrik te doorstaan, en ontzegde Tanzania een laatste kans om het resultaat te veranderen en zichzelf te sparen van een late wending vergelijkbaar met wat er recentelijk met Tunesië gebeurde.
Het voorval leidde snel tot debat, met de aandacht gericht op de vraag of de contact binnen het strafschopgebied voldoende was voor de scheidsrechter om naar de stip te wijzen, vooral gezien het tijdstip van de oproep.
Uiteindelijk werd er geen penalty gegeven, en voltooide Marokko de wedstrijd zonder te incasseren in die beslissende seconden, waardoor de uitkomst intact bleef ondanks de protesten.
Het einde van de wedstrijd zorgde ervoor dat de discussie veel verder ging dan de reguliere speeltijd, terwijl Marokko met opluchting vertrok en Tanzania gefrustreerd achterbleef door een beslissing waarvan ze vonden dat deze hen een laatste kans had kunnen bieden.
