Hugo Ekitike zal misschien nooit het soort scorende aantallen halen die Erling Haaland in zijn korte tijd in Engeland heeft geproduceerd, maar over de Franse aanvaller wordt om een eenvoudige reden op een heel andere manier gesproken: zijn alround spel.
Ekitike is al omschreven als de “nieuwe Fernando Torres” van Liverpool, waarbij de vergelijking minder gericht is op kale doelpunten en meer op stijl, beweging en de manier waarop hij het spel verbindt. Het kernpunt is dat, hoewel Haaland een van de dodelijkste afmakers in het wereldvoetbal blijft, hij niet hetzelfde totaalpakket biedt wanneer hij niet scoort.
Haalands huidige dip in vorm heeft dat argument alleen maar aangescherpt. Manchester City's nummer 9 wordt nog steeds voornamelijk beoordeeld op zijn output voor het doel, en wanneer de kansen niet komen, kan zijn invloed op wedstrijden afnemen. Ekitike wordt daarentegen geprezen om bijdragen die verder gaan dan de zestienmeter: drukzetten, de bal dragen, combineren met ploeggenoten en de aanval laten stromen.
Het artikel benadrukt dat het verschil tussen de twee spitsen als pure afmakers duidelijk is, en dat Ekitike waarschijnlijk nooit Haalands doeltotalen zal evenaren. Maar het onderstreept ook wat het recente spotlicht op City's spits heeft onthuld: Haalands beperkingen worden duidelijker wanneer hij uit zijn ritme is, omdat hij niet het type aanvaller is die voortdurend wedstrijden vormgeeft zonder te scoren.
Dat is waarom Ekitikes profiel aandacht trekt. Zelfs als hij nooit het recordniveau van Haaland voor doelpunten bereikt, is de suggestie dat Liverpool's “nieuwe Fernando Torres” het soort veelzijdige vaardigheden heeft dat hem op meer manieren waardevol kan maken, vooral in wedstrijden waar kansen beperkt zijn en een aanvaller moet helpen creëren én afmaken.
